AGAPAE

AGAPAE
convivia, quae in Ecclesia primitiva post sacram Synaxin, inter Christianos, celebrabantur; in ipsis templis, charitatis mutuae, unde illis nomen, contestandae et confirmandae ergo. Sed iam S. Pauli tempote abusus irrepsit, 1 Corinth. c. 11. v. 17. Unde postmodum abolita. Tertullian. Apol. c. 39. Minutius Felix, in Octavio. Clem. Alex. Paedag l. 12. etc. Haberi autem solebant imprimis, tempore natalitiô, exsequiali, et nuptiali, secundum Greg. Nazianz. Spelmanno Agapae, convivia erant fraterna Ecclesiastici coetus priscis tem poribus, ex collatis donis, instructa, ad Christianam charitatem fovendam, et pauperes recreandos, quod utrumque ipsa vox, quae Graeca est, notat. Earum mentio Ep. Iudae v. 12. Ουτοίεἰσιν, εν ταῖς ἀγάπαις ὑμῶν ςπιλάδες, Hi sunt in Agapis vestris maculae: ubi alii reddunt, in epulis. Erasmus, inter charitates vestras. Illas pulchre describit Tertullian. in Apolog c. 39. ubi, inter alia, Cena, inquit, nostra de nomine rationem sui ostendit, vocatur enim ἀγάπη, id quod dilectio penes Graecos est. Sublatae sunt ob abusus Conciliô Laodicenô A. C. 364. Vide eius can. 25. Conc. 5. et 6. Constant. A. C. 69. can. 74. Quod non oportet in Dominicis locis vel Ecclesiis, eas quae dicuntur, Agapas, i. e. charitates facere: et intus in aede comedere et accubitus sternere. Et Distinct. 42. c. 1. Qui fideliter Agapas, i. e. convivia pauperibus exhilbent. In eadem Distinct. occurrit quoque Agape, non
semel. Quandoque etiam pro Cena Domini vox usurpata reperitut. Vide Spelmannum Gloss. Secundum alios Agape seu convivium sacrum, non unius generis apud Veteres fuit. Instituebant enim hi Agapas, trium imprimis rerum gratiâ, Nuptiarum videl. in quibus invitabatur ipsemet Episcopus, dicebanturque Agapae Nuptiates seu connubiales; Festivitatum sanctorum Martyrum, quae appellabantur Agapae Natalitiae, et siebant in templis, et Funerum seu Exsequiarum tandem, quae Agapae Funerales nominabantur; de quibus ultimis Clemens l. 8. Const. (ut dicuntur) Apostolic. C. 44. qui in exsequiis mortuorum ad convivium funebre invitati estis, ordine et timore Dei epulamini, ut nossitis preces pro defunctis exhidere Deo. Earum magnificentia a S. Paulino, de Aletio, qui pro Rufina uxore, in Basilica Vaticana, eas celebrârat, scribente, his commendatur: Patronos animarum nostrarum pauperes, qui totâ Româ stipem meritant, multitudinem in Autam Apostolicam congregâsti (pauperes enim, inter alios his conviviis fuisse adhibitos, docet Origenes in Hiob. l. 10.) Pulchrô equidem tantô operis tui spectaculô pascor. Videre enim nubi videor tota illd religiosa miserandae plebis examina, illos pietatis divinae alumnos tanti influere penitus agminibus, in amplissimam gloriosi Petri Basilicam, ut pro ianuis atrii, et pro gradibus campi spatia coarctentur, Ep. 81. etc. Postea, ut dictum, abusu invalescente et haec et illa convivia, omnesque Agapae desierunt, Conciliorum interdictô; Remanet tamen simile quiddam hodieque in Orientali Ecclesiâ, ubi Festivitatum et Funeralium tempore, convivia sacra publice exhibentur, quamvis non intra Templa, sed penes ipsa sub dio, vel in privatis quoque aedibus, iuxta id, quod Gregorius l. 9. Ep. 71. Anglis noviter ad fidem conversis perscripserat; permittendo eis scil. ut non longe a templis, in tuguriis virentibus, frondlibus
fabricatis, talia convivia recolerentur. Cuiusmodi convivium sumptuosissimum Montis Libani, cui ipsemer interfuit, Dominie. Macer describit, habitum A. C. 1624. cum Papae nomine ad Patriarcham accessisset. Celebratum id fuit in Basilica Patriarchali Deiparae Assumptionis, praesentibus Episcopis, magnâ Clericorum catervâ et innumerabili Populi confluxu: cum solô hôc die in Coenobio isto manducandae carnis et animalium mactandorum facultas concedatur. At Patriarcha cum ceteris Monachis et Episcopis eiusdem Ordninis, seorsim comederunt; Antonii enim Abbatis Regulam secuti etiam tum a carne, adeoque in perpetuum indispensabili lege abstinent, etc. Etiam vero in ruralibus Insulae Melitensis Ecclesiis, quum festum aliquod celebratur, solent, post Vesperarum sollennitatem, buccellas una cum fructibus populo distribuere: Graeci autem placentas et subcinericeos panes distribuunt; at in exsequiis dant frumenti granum coctum et benedictum, quod condimentis variis edulacare solent, et Κόλυβα vocant, quô de ritu vide infra in voce Coccia, et plura hanc in rem apud Macros Fratres in Hierolexico: Addo saltem, quod et in aliquibus Galliae Hispaniaeque locis Agapas adhuc in usu esse, refert Casalius, et videtur tale aliquid colligi posse, ex lapide S. Ildefonsi Altaris in Aede sacra Hispanorum S. Iacobi Romae, ex lisd. etc. Quia vero communibus illis conviviis, de quibus supra, pauperes adhibebantur, corumque quodammodo causâ illa peragebantur; hinc factum, ut postmodum Agape, pro eleemosyna sumeretur. Unde B. Augustinus Fausto Manichaeo respondens, qui Christianos sacrificia vertisse in Agapes et idola in martyres etc. calumniabatur, Agapes nostrae, inquit, panperes pascunt, sive frugibus, sive carnibus. l. 20. contra eum, c. 4. et 20. Et veteres Glossae ad can. 7. Concilii Laodiceni, convivium pauperum Agapen vocant. Herigerus Lobiensis in Vita S. Ursmari:
Indicens Agapen simul et Ieiunia crebra,
Inde Agapen ad ostium petere, in Vita Vodali Benedicti num. 5. per singielos dies Agapen facere pauperibus, in Vita Alberti Abbatis Cambronensis num. 13. ut alia omittam. Vide Car. du Fresne Glossat. et Auctores illi magnô numerô hanc in rem laudatos, Salmas. inprimis de Iure Attico et Rom. c. 3. et 4. Apud eundem discimus ex Marculfo l. 1. Form. 51. vocem Agape, i. c. Latine Charitas, titulum etiam fuisse olim honorarium: Ita enim hic, Uberem strenuitatis vestrae Agapen ergo nos potissimô iure flagrantem literarum serie non omittimus excitare. Vide Ionam Praefat. in Vitam S. Columbani. Ita et Graeci Α᾿γάπην non semel usurpant, docente Meursiô, etc. Plura hanc in rem vide apud virum Cl. Ioh. Casp. Suicerum Thesaur. Eccles. in hac voce: adde infra dicenda, voce Charitas, item Diaconia.

Hofmann J. Lexicon universale. 1698.

Synonyms:

Look at other dictionaries:

  • Agapae — Agape Ag a*pe, n.; pl. {Agap[ae]}. [Gr. aga ph love, pl. aga pai.] The love feast of the primitive Christians, being a meal partaken of in connection with the communion. [1913 Webster] …   The Collaborative International Dictionary of English

  • agapae — n. pl. [L.] Love feasts …   New dictionary of synonyms

  • Deacons — • The name means only minister or servant, and is employed in this sense both in the Septuagint (though only in the book of Esther, and in the New Testament Catholic Encyclopedia. Kevin Knight. 2006. Deacons      …   Catholic encyclopedia

  • Julian the Apostate — Infobox Emperor name =Julian title =Emperor of the Roman Empire caption = Flavius Claudius Julianus, also known as Julian the Apostate , was the last polytheist Roman Emperor. reign = Caesar: 6 November 355 February 360. Augustus: February 360 3… …   Wikipedia

  • Ensoulment — In Christian theology, ensoulment refers to the creation of a soul within, or the placing of a soul into, a human being mdash;a concept most often discussed in reference to abortion.Some theologians have believed that souls are newly created… …   Wikipedia

  • KSGL — Infobox Radio station name = KSGL city = Wichita, Kansas area = branding = slogan = Music You Remember airdate = frequency = 900 AM format = religious radio/Adult Standards power = 250 watts (day) 28 watts (night) erp = class = callsign meaning …   Wikipedia

  • agape — agape1 /euh gayp , euh gap /, adv., adj. 1. with the mouth wide open, as in wonder, surprise, or eagerness: We stood there agape at the splendor. 2. wide open: his mouth agape. [1660 70; A 1 + GAPE] agape2 /ah gah pay, ah geuh pay , ag euh /, n …   Universalium

  • Abortion — • Briefly defined as the loss of a fetal life. Catholic Encyclopedia. Kevin Knight. 2006. Abortion     Abortion     † …   Catholic encyclopedia

  • Cella — • One of the names by which the small memorial chapels sometimes erected in the Christian cemeteries of the first age were known Catholic Encyclopedia. Kevin Knight. 2006. Cella     Cella     …   Catholic encyclopedia

  • Prayers for the Dead — • Catholic teaching regarding prayers for the dead is bound up inseparably with the doctrine of purgatory and the more general doctrine of the communion of the saints, which is an article of the Apostle s Creed Catholic Encyclopedia. Kevin Knight …   Catholic encyclopedia

Share the article and excerpts

Direct link
Do a right-click on the link above
and select “Copy Link”

We are using cookies for the best presentation of our site. Continuing to use this site, you agree with this.